Lotta-verrassingszakje

door Sandra Roth
hier
kopen*:
link

Om te kunnen lachen hoef je niet te kunnen
lopen. Lotta, drie jaar oud, een pruiler, een deugniet, blond, humeurig, koppig, schattig – en ernstig gehandicapt. Hoe is het om met zo’n kind te leven? Een eerlijk, diep ontroerend verslag over familie, moed, lijden en lachen – en de vraag: wat telt er in het leven? Herfst 2009. Sandra Roth is in de negende maand zwanger. Van Lotta, een gewenst kind; de familie kijkt er reikhalzend naar uit. Maar bij een routinecontrole hoort ze dat de hersenen van haar dochter niet voldoende van bloed worden voorzien. Welke gevolgen deze vasculaire afwijking voor het leven van Lotta zal hebben, kunnen de artsen niet voorspellen. »Lotta, een verrassingspakket: Je weet nooit wat erin zit”, zegt iemand. Lotta zou een „rolstoelbaby” kunnen zijn, zo noemt haar twee jaar oudere broer Ben het. Terwijl hij zelf ook graag een rolstoel zou willen hebben, omdat je dan niet zelf hoeft te lopen, worstelen de ouders met andere vragen: Hoe is het om met een gehandicapt kind te leven in een samenleving die er alles aan doet om handicaps en ziekten uit te bannen? Hoe reageren vrienden, buren, collega’s? En wat voor leven zal Lotta leiden – beperkt, buitengesloten? Of geaccepteerd en geliefd? Op authentieke en liefdevolle wijze vertelt Sandra Roth over de eerste drie jaar met Lotta, jaren vol strijd, verrassingen, verdriet en geluk, aan het einde waarvan we een glimlachende Lotta op de kleuterschool zien. Een boek vol grote vragen, dat moed geeft om ook de moeilijke momenten in het leven met optimisme en humor tegemoet te treden.