Lotta’s schooltas: met de rolstoel naar het klaslokaal

door Sandra Roth
hier
kopen*:
link

»Ik weet dat Lotta klaar is voor de wereld. Ik weet alleen niet of de wereld ook klaar is voor Lotta.«
Lotta is zes jaar oud, kan niet lopen, zien of praten. Ze kan horen, begrijpen – en ook al kan ze niet grijpen, heeft ze haar familie stevig in haar greep. Wat is een goede school voor een kind als Lotta? „Hier worden geen luiers verschoond“, zegt de directeur van een inclusieve school. „Voor zulke gevallen hebben we een prachtig internaat“, zegt iemand van de gemeente. „Je wordt straks een goede leerling“, zegt Lotta’s grote broer Ben. »Je kunt zo goed luisteren.«

Lotta verheugt zich al enorm op school. Maar terwijl Lotta’s kinderdagverblijf haar ouders dagelijks laat zien hoe goed het samenzijn van kinderen met en zonder beperking kan verlopen, stuit Sandra Roth bij het zoeken naar een school voor haar dochter op afwijzing. »Ik vind Lotta leuk, maar ik zou bang zijn om haar bij mij in de klas te hebben«, zegt een bevriende lerares, en zij staat niet alleen met deze mening. Overvolle klaslokalen, te weinig leerkrachten in het speciaal onderwijs, een gebrek aan middelen – Sandra Roth komt schoolhoofden tegen die tijdens de open dag hun armen over elkaar slaan. Niet alleen bij het zoeken naar een school, maar ook in veel alledaagse situaties merken Lotta’s ouders hoe veel er nog ontbreekt aan een echt inclusieve samenleving. Hoe zou een wereld eruit moeten zien waarin Lotta meer is dan alleen maar gehandicapt? Een wereld waarin ze gezien zou worden zoals ze is – mooi, onbezorgd, gehandicapt, vrolijk en charmant?